Twee voor de prijs van een

Vandaag eindelijk gelegenheid voor gisteren en vandaag een verhaal te maken. Laten we beginnen met gisteren.

Afreis vanuit onze agriturismo Bellavista; voor de fietsers richting Grosseto (150km) ten westen van Siena en dan door de heuvels richting Grosseto en de Middelandse Zee. Voor de Soigneur; met de auto naar Siena om daar de dames op het station af te zetten voor hun doorreis naar Rome en Edoardo op te pikken die rond half een op het station van Siena aankomt vanuit Velletri en Theo zal vergezellen op het laatste gedeelte van de tocht.

Het fietsweer is prima, we spoeden ons via de vallei van de Elsa naar Siena en heen (mede dankzij een stuk op een mooi geasfalteerde en ruime Provinciale Weg) een gemiddelde boven de 25Km /u. Buigen bij Siena af richting de Maremma en rijden door heuvelachtig terrein richting Roccastrada. Bereiken dat kort na de Soigneur en zijn metgezel, die besloten door te rijden naar Grosseto. Na een korte lunch (waarbij een wat verlepte duitse dame ons even aan de praat hield) door naar Grosseto. Mooie afdaling richting kust, maar daarna nog een aantal lange rechte stukken met wind tegen. Na een aantal Eurofighters een mooie landing hebben zien maken op de militaire luchthaven van Grosseto bereikten we het hotel na wat navraag links en rechts (de MIo's waren er weer eens mee opgehouden!). "s avonds in het hotel de wedstrijd Italie - Costa Rica gekeken op het terras van het hotel (samen met een vijftigtal Italianen) - jammer dat Italie verloor. Daarna onder de wol - ook morgen weer een lange dag gepland.

De volgende dag vroeg ontbeten, voor wat en geaccidenteerde dag belooft te zijn. In de warmte afgereisd richting het Etruskische hart van Italie (Viterbo / Vetralla). Willem heeft het eerste uur moeite in zijn ritme te komen, gaat allengs beter. Daarna over sterk heuvelende en bochtige wegen naar koffiestop (kwamen daar aan rond elf uur), lunch (13u), tussenstop in het prachtige Tuscania en aankomst in Vetralla (om 17u). Landschap was mooi, hebben onderweg prachtige natuur, slangen, etruskische monumenten en veel olijfboomgaarden gezien. Was wel een heel zware etappe (top 3, samen met Pfalz en Spluegen), veel warm asfalt en korte felle afdalingen en  idem klimmetjes. Is moeilijk in een goed ritme te komen en daarom extra zwaar (intervaltraining). Per saldo de laatste grote etappe voor Rome! Onderdak in een mooie Albergho, waarvan de eigenaren ook Olijfolie maken (in een keuring als beste ter wereld uitgeroepen!) en een prima restaurant in het dorp uitbaten (met volgens Edo de beste Fettucine Porcini die hij ooit at!).

Morgen vol goede moed naar Prima Porta en daarna ..... Roma!